Alles zou deze dag niet gaan zoals gepland. Eigenlijk zou mijn vriend mij naar het vliegveld brengen maar hij was gedwongen om naar Sandviken te reizen die week en dus moest ik het doen met dat wat ik wel had.

Ik had mijn thuiszorg extra vroeg geboekt, maar op de geboekte tijd kwam er niemand opdagen. Dus uiteindelijk heb ik maar mijn alarm gebruikt. Toen kwam er direct iemand naar mij toe. Precies op tijd was ik klaar. 

De taxi zou om 05:45 u komen maar er kwam geen taxi. Dus na 10 minuten maar gebeld. Daar kwam uit dat men mijn boeking onjuist had ingeboekt. Er kwam direct een wagen om mij naar het vliegveld te brengen. Ik had er eigenlijk al om 05:45 u zullen zijn, maar om 06:05 u was ik ter plaatse. 

Gelukkig is het maar een klein vliegveld en ook het vliegtuig kan maar een beperkt aantal mensen vervoeren. Dus de vertraging was niet zo erg. 

Inchecken kostte weinig tijd. Daarna kon ik met mijn ontbijt beginnen. Het vliegtuig werd al snel te voorschijn gehaald uit de hangar. Onze bagage werd ingeladen en daarna kon ik als eerste plaats nemen in het kleine vliegtuig. Daarna kwam er nog een man met krukken aanboord. Vervolgens konden de rest van de passagiers instappen. 

De opluchting in het vliegtuig is groot bij de meeste passagiers. Sommigen zien op tegen een vlucht met een nog kleiner vliegtuig in dit ruige weer. Ik ben blij dat ik straks in een auto kan stappen. 

Maar we zijn er nog niet helemaal. Dan komt de zachte bons waarmee we eindelijk weer aan de grond zijn. Ik wacht rustig af tot het vliegtuig leeg is. Normaal gaan passagiers met assistentie eerst van boord, maar gezien mijn plaats was dat niet echt een optie.

Op de camping van Rognan komen van de regen in de drup en dan in de storm. De nacht schudden we in ons bed in de caravan. Het is gelukkig iets minder erg dan de nacht ervoor, maar toch, dit is niet echt vakantieweer. 

Gelukkig hebben we nog voor ik aan kwam besloten dat we deze eerste dag naar naar Mo i Rana zouden gaan met de trein. We hebben even een droog momentje als we op de trein wachten bij het station van Rognan. 

Gelukkig is de trein op tijd en vertrekken we al snel. De weersvoorspelling voor Mo i Rana is in elk geval een stuk beter als hier voor Rognan. We doen dus een schietgebedje dat de weermannen en vrouwen het juist hebben. 

We zijn blij dat het niet meer regent, maar het waait behoorlijk hard. We kunnen nog niet naar ons hotel, daar kunnen we niet terecht voor 15:00 uur. We wachten rustig af tot de trein vertrekt naar Mosjoen. 

Daarna gaan we richting het oude deel van de stad. Dat is het deel dat ik me nog herinneren kan. Een groot deel van de nieuwe binnenstad bestond toen nog niet eens. Maar dat zou ik pas bevestigd zien in het museum.

Nadat we een hele tijd in de onderdoorgang van het spoor hebben gefotografeerd besluiten we verder te gaan naar het oude centrum van Mo i Rana. Inmiddels zijn  de laatste druppels gevallen en er is alleen nog een straffe wind over. 

Hier ga je echt terug in de tijd. Maar eerst gaan we op zoek naar de man in de zee, havsmannen. Onderwijl genieten we van de kleurrijke huizen die hier nieuw zijn gebouwd in de oude stijl en kleuren.