Zomerreis 2007

Inleiding

Tessin vlag Schweiz
De vlag van het kanton Tessin

De keuze is gevallen op een mooi vakantiehuisje in Giornico. Het ligt op een berghelling in het Leventina in het kanton Tessin. We hebben aan de ene kant uitzicht op het Gotthardmassief en aan de andere kant naar het prachtige mediterrane deel van zwitserland. Voor de kinderen is het een hele nieuwe ervaring, want we waren er in 2001 voor het laatst. Van die reis herinneren ze zich niet echt veel meer.

 

Dit jaar, 2007, bestaat toevallig ook nog de Gotthardspoorlijn 125 jaar. Dus wellicht kunnen we ook daar nog een graantje van meepikken. Dat werd uiteindelijk een grote teleurstelling. En het verdriet heb ik vaak verbeten. Ik zal her en der correcties aan brengen in de oude teksten omdat ik gewoon niet meer met de leugens wil leven. 

 

De voorbereidingen zijn in volle gang met nog maar een paar weken te gaan tot we vertrekken. We denken er hard over om via België en Luxemburg te rijden, om zo de drukte op de duitse snelwegen wat te mijden. Het maakt in kilometers niet echt veel uit dus het besluit zal waarschijnlijk op het laatste moment genomen worden. We rijden ook dit jaar weer zonder autobaanvignet. Dat betekend dat we een beetje creatief moeten zijn, maar verder is het resultaat dat we veel moois te zien krijgen.

 

We vertrekken waarschijnlijk 's nachts. Zo vermijden we eventuele warmte en komen we bij de ochtend aan in Zwitserland. Zodat we daar kunnen genieten van het prachtige vakantieland.

De voorbereidingen

Dit jaar heb ik bij de supermarkt voor nieuwe tassen gespaard. Zodat we nu dus een prachtige tassenset hebben met groene tassen. De grote tassen en de rugzakken van de jongens hebben ook wieltjes. Daarnaast nog twee grote weekendtassen en 3 kleinere flightbags. Alles mooi bij elkaar passend.

 

De laatste schoolweek ga ik gebruiken om te kijken wat we mee willen nemen aan levensmiddelen. Ik ga mijn boodschappenlijstjes maken en de kratten leegmaken die mee moeten. Daarnaast zullen we denk ik deze week ook nog een keer een bezoek brengen aan de caravan zodat we de stoelen en het tafeltje op kunnen halen. Ik neem ook mijn kleine gasbarbequetje mee. Daarmee kan ik ook lekker buiten pannekoeken bakken als de kinderen daar zin in hebben.

 

Mijn man heb ik een lekkere hangmat cadeau gedaan die natuurlijk ook mee gaat op vakantie. Kan hij zo nu en dan een lekker uitje knappen als wij op onderzoek uitgaan. Helaas het ik er weinig dankbaarheid voor gekregen. Ik deed alles om zo veel mogelijk te kunnen ondernemen, maar dan moet je wel met beide ouders de neus in dezelfde richting hebben. 

 

Tot nu hebben we twee varianten gevonden voor de heenreis. Ene geheel via Duitsland en de andere via België en Luxemburg. Beide zullen op de downloadpagina worden geplaatst. Wij zullen echter toch geheel via Duitsland rijden omdat we Frankrijk willen vermijden.

Tessin

Onze eerste stop in Zwitserland op de Klausenpass. Op de pashoogte wil ik net een foto nemen van het hotel als er een bus tussen rijdt. Uiteindelijk toch een heel mooi plaatje geworden. Foto 2007
Onze eerste stop in Zwitserland op de Klausenpass. Op de pashoogte wil ik net een foto nemen van het hotel als er een bus tussen rijdt. Uiteindelijk toch een heel mooi plaatje geworden. Foto 2007

Op een camping in Gordola vierde ik in 1970 mijn eerste verjaardag. Sindsdien heb ik vele verjaardagen gevierd in Zwitserland. Het voordeel van jarig zijn in de grote zomervakantie. Het was ook een nadeel, iedereen vergat gewoon dat ik jarig was geweest in de vakantie, dus geen verjaardagspartijtjes en dergelijke bij thuiskomst.

 

Dit jaar zal ik even verderop in het Leventinadal mijn 38ste verjaardag vieren. Omdat het vaak erg warm kan zijn, bleven we meestal in de hoger gelegen delen van Zwitserland, in Wallis en Graubünden. Dit jaar kiezen we bewust voor de warmte en hopen dan te kunnen genieten van het mooie Tessin.

 

Het Leventina is bereikbaar via de Nufenenpas of de Gotthardpas vanuit het noorden. Hier grenst het aan de kantons Wallis en Uri. Het kanton Tessin is het enige kanton in Zwitserland dat geheel aan de alpenzuidzijde gelegen is en waar nog officieel italiaans als voertaal wordt gebruikt. Wij hopen dus maar dat ze er ook goed in Duits zijn want kennis van de Italiaanse taal hebben we niet.

 

Het milde haast mediterrane klimaat maakt het geliefd als vakantieplaats.

 

Meer informatie is ook te verkrijgen bij:

 
Ticino Turismo
Via Lugano 12
6501 Bellinzona, Schweiz
Tel.             +41 (0)91 825 70 56       
Fax +41 (0)91 825 36 14
E-Mail ett@www.tourism-ticino.ch
WWW: http://www.tiscover.ch/ticino
Leventina Turismo

6780 Airolo, Schweiz
Tel.             +43 (512) 5351 555       
WWW: http://www.tiscover.ch/region_leventina

Voor veel mensen is het Leventina niet meer dan een dal dat men in en uitrijdt naar de warme vakantiebestemmingen aan de meren. Toch heeft dit dal veel meer te bieden. Het is zonde om het slechts te doorkruizen in de haast om vanuit Biasca het warme zuiden van het kanton te bereiken. Het dal van de jonge Ticinorivier heeft vele bezienswaardigheden te bieden aan hen die het willen verkennen.

 

Het is een prachtig wandelparadijs en ook fietsers en mountainbikers komen er goed aan hun trekken. De oude Tessiner dorpscultuur en het natuurlijke paradijs bieden tal van prachtige mogelijkheden om het gebied te verkennen.

 

Vlak bij Faido treft men de Piottinoschlucht aan. De Gola del Piottino is een zeer indrukwekkend natuurschoon monument. Er zijn diverse mogelijkheden het ravijn te bezoeken onder leiding van gidsen.

Eindelijk, we kunnen vertrekken

Op weg naar Zwitserland, op weg naar de zon in Tessin

We zijn in de nacht vertrokken omdat het ontzettend druk is op de wegen. We rusten na het avondeten nog een tijdje uit om dan uitgeslapen aan de reis te beginnen.

 

Rond middernacht verlieten we de Nederlandse bodem en gingen we via de A61 op weg naar het zuiden. De reis ging redelijk vlot maar we moesten meer rustpauzes inlassen dan we gewend waren.

 

Na Karlsruhe in het Zwarte Woud maken we een lange stop zodat we weer uitgerust verder kunnen naar het zuiden. We zien er de zon opkomen en ik maak een korte wandeling met de jongens. 

 

Eenmaal hebben we in Duitsland bijgetankt zodat we zonder problemen de Zwitserse grens zouden kunnen bereiken.

Rond 06.00 u zijn we gestopt voor een vroeg ontbijtje en wat ochtendgymnastiek voor de stijve spieren van het slapen in de auto. De kinderen vermaken zich lekker bij de pick-nicktafel. We hebben verse broodjes meegenomen van huis en ook een doos met hard gekookte eieren. Alles gaat erin als koek. Als de buikjes gevuld zijn trappen ze nog even een balletje en genieten van het heerlijke weer.

De opkomende zon kleurt de wereld in een zacht oranje licht. Ik probeer het op de gevoelige plaat vast te leggen. Thuis zullen we zien dat dit aardig is gelukt. Na een uurtje zijn we doorgereden naar de Zwitserse grens. Bij Blumberg zijn we richting Schaffhausen gereden waar we direct na de grens de tolweg verlaten om over de tolvrije lokale wegen verder te gaan.


We hebben de Zwitserse grens bereikt en gaan nu verder naar onze bestemming

Het prachtige slotachtige bij de ingang vind ik geweldig net als het kerkje met haar roze klokketoren. Over staan bloemen en die geuren heerlijk zo vroeg op de dag. De jongens willen gelijk naar het water en dus gaan we even kijken hoe we dat kunnen doen.

Tegen 9:30 u waren we de grens met Zwitserland gepasseerd en konden we op weg naar onze bestemming. Omdat de kinderen de vorige keer nog zo klein waren besloten we wel even een stop te maken bij de waterval in de Rijn net buiten Schaffhausen. Eerst van westelijke kant erlangs gereden en daarna aan de oostelijke kant, waar we ook een stop hebben gemaakt.

Op de westelijke oever is alles heel erg commercieel en nergens kun je ook maar even stoppen om van het moois te genieten zonder dat je daarvoor een betaalde parkeerplaats op moet. Omdat we niet lang willen blijven hier, vinden dat wat zonde van het geld en gaan we naar de andere oever waar we, welliswaar wat verder moeten lopen, maar in ieder geval gratis kunnen parkeren.

Terwijl we onderweg zijn naar de andere kant van de Rheinfall maken ik deze foto als we over de brug rijden die ons naar de oostelijke oever brengt.

 

We vinden al snel een plaatsje in de schaduw voor de bus zodat die niet al te warm wordt terwijl wij even genieten van een brunchpauze. We halen snel bij de geldautomaat onze eerste Zwitserse Franken en dan is de vakantie dus echt begonnen. Hier nemen de winkels wel vaak al eurobiljetten aan, maar het wisselgeld is in Zwitserse Franken. Eerst even de boel een beetje verkennen en daarna wat lekkers te eten halen dat we snel in de bus kunnen opeten.

Tegen 9:30 u waren we de grens met Zwitserland gepasseerd en konden we op weg naar onze bestemming. Omdat de kinderen de vorige keer nog zo klein waren besloten we wel even een stop te maken bij de waterval in de Rijn net buiten Schaffhausen. Eerst van westelijke kant erlangs gereden en daarna aan de oostelijke kant, waar we ook een stop hebben gemaakt.

We hebben hier ook een mooi uitzicht op het woest water in de Rijn. We gaan niet verder de binnenplaats op waar nog een wijdser uitzicht op de waterval is. Er staat een ellenlange rij voor de kassa en ik heb geen zin hier lang te blijven omdat we nog een hele rit voor ons hebben. Het is niet zo dat we het voor de prijs hebben gelaten, want die viel wel mee. In ons geval begint te tijd te dringen en we hebben nog een hele rit voor de boeg voor we in Tessin aankomen. Dus dat laten we voor een volgende keer open.


Op naar de Klausenpass, onze eerste grote pas deze reis

Na een stop van een kleine anderhalf uur gaan we verder. We rijden terug naar de 15 om daar deze in zuidelijke richting verder te volgen. Er wordt nog al wat aan de weg gewerkt en dus rijden we tot Winterthur de ene na de andere omleiding. Het is prachtig maar het kost wel extra kilometers en dus moeten we wat eerder dan gepland weer de auto voltanken.

 

Door de stad Winterthur heen gaat alles vrij vlotjes omdat we besloten hebben om de 15 verder door naar het zuiden te volgen. Slechts eenmaal raken we hem eventjes kwijt omdat we een bordje Transit over het hoofd zien, maar dat is snel gecorrigeerd. Een gelukje bij een vergissing want als we de fout ontdekken staan we net voor een apotheek. Daar haal ik snel nog even een medicijntje dat ik ben vergeten mee te nemen. Daarna vervolgen we de goede weg weer en rijden we verder in zuidelijke richting.

 

Niet lang nadat we de stad achter ons hebben gelaten gaan de heuvels langzaam over in echte bergen. Het genieten kan beginnen. Het is prachtig weer en dus probeer ik vanuit de auto zo nu en dan een mooi plaatje te schieten. Het is niet altijd even makkelijk, maar het resultaat mag toch best gezien worden.

De eerste hoge bergen en dan de eerste eeuwige sneeuw op de top. Bij mijn eerste poging deze te fotograferen staat er precies een parkeerverbodsbord in de weg, dus maar doorrijden en het gewoon nog een keer proberen.

SBB Linthal Glarus Zug Schweiz
we hebben lang langs het spoor gereden. En er wilde maar geen trein komen. vlak voor het einde van de spoorlijn komt ons een trein tegemoed uit Linthal.

De eerste klim is een behoorlijk lange. Deze komt uit op een lange hoogvlakte waar we goed moeten opletten of de koeien niet toevallig op de weg lopen. Gelukkig valt het wel mee en kunnen we ongestoord doorrijden. Veel sneller dan verwacht komen we weer aan het einde van de hoogvlakte.

Even later is het gelukt. En de hoge bergen en de sneeuw op de top, maar de tijd gaat meer en meer dringen. We moeten nu snel gaan klimmen om over de Klausenpas te komen. 

Glarus Linthal Klausenpas pasweg Schweiz
Het echte werk is begonnen. Nu eens zien of onze bus ook omhoog wil. De eerste bochten hebben nog een bestrating van kinderkopjes dus doen we het rustig aan. Nu is het gelukkig droog weer en dus hoeven we niet uit te kijken voor gladheid

De koeien houden zich op de weiden en ook als we de laatste grote klim in gaan naar de top hebben we geen problemen met de koeien. Ik kan er nog wel een leuk plaatje van schieten voor we de top bereiken.


De Klausenpas is voor velen bekent van de autoraces die er gehouden werden. In het hotel hangen vele foto's van winnende raceauto's en hun coureurs.

Nu hebben we geen tijd voor een terrasje te pakken, maar wat foto's gaat nog wel. De kinderen drinken heerlijk water bij de waterbak van een boomstam. Alhoewel ze nog niet helemaal snappen dat je dit water kan drinken en dat het ook nog eens heel lekker is. 

Ik hoop dat de bus zo weer vertrekt en dat ik nog een plaatje kan maken zonder bus, maar ik vrees het ergste. Meestal staat de bus een tijdje op de pashoogte. 

Achter ons ligtt nu Glarus en voor ons Uri. Het gaat een lange afdaling worden, en nu gelukkig bij goed weer. De laatste keren hebben we deze pas in vreselijk weer gereden en dat was alles behalve gezellig. Vooral niet toen een modderlawine vlak voor ons langs schoof. Dan staat je hart toch echt even stil. 


En dan komen we in het echte klimmen en dalen als we richting Göschenen gaan


En dan de laatste ruk naar Giornico in Tessin

Na een dik uur rust gaan we aan de laatste etappe beginnen. Eerst naar Göschenen en daar omhoog de Schöllenenschlucht in naar Andermatt. Vervolgens de Gotthardpass omhoog en dan alleen nog maar afdalen tot we er zijn.

 

In de Schöllenenschlucht hebben we een paar mooi zicht op eeuwenoude bouwwerken als bijvoorbeeld de beroemde Teufelsbrücke. Ook de oude steenboogbrug zichtbaar op de foto hieronder is van dezelfde tijd. Rechts ziet u de galerij die de weg overdekt en links de galerij die het spoor van de Matterhorn Gotthardbahn overdekt. Vroeger was dit de Furka-Oberalpbahn.

 

Meer over de Furka Oberalpbahn komt ook op mijn site te lezen, net als over de nieuwe Matterhorn Gotthard Bahn, de MGB. Het is een stevige klim naar Andermatt.

 

Het is drukker op de weg dan ik had verwacht. Maar we kunnen goed doorrijden naar Andermatt. Dan komt de laatste pas in zicht. 

Hoe hoger we op de Gotthardpasweg komen hoe ruiger het wordt. Als we bijna boven zijn zien we de oude weg naar Airolo (foto hierboven). We passeren deze en blijven zo lang mogelijk op de grote nieuwe pasweg. Achter de oude pasweg zien we in de verte een groot stuwmeer liggen dat gebruikt wordt voor het opwekken van waterkrachtenergie.


Eindelijk hebben we het klimmen achter de rug. Nu dalen we in rap tempo af naar Airolo. Na korte tijd moeten we de nieuwe pasweg verlaten omdat hiervoor een autowegvignet nodig is. We rijden verder over een ouder deel van de pasweg door naar beneden. In Airolo komen de oude, oudste en nieuwe pasweg weer samen en komt ook de Gotthardbahn (spoorlijn) weer te voorschijn. De spoorlijn en de autobaan komen allebei in Airolo weer in het daglicht.

 

We zakken gestaag af tot we Lavorgo bereiken. Hier wacht de verhuurder van het huisje ons op. Hij zal de laatste kilometers voor rijden naar de alp van Giornico. Voor we echter aan de laatste kilometers beginnen moeten we de bus bijtanken. Alles is hier in het Italiaans beschreven en dus vragen we even uitleg aan de verhuurder. Als we de bus weer vol hebben met diesel zijn we klaar voor de kennismaking met ons thuis voor de komende 3 weken. Via Nivo en Chironico rijden we langs Grumo. Hier eindigd de doorgaande openbare weg. We zullen het weggetje echter nog een heel eind moeten volgen om bij ons vakantiehuisje te komen.

 

Onderweg stopt de verhuurder even om ons op de grote waterval te wijzen, waarover hij al verteld had tijdens het boeken van het huisje. Het ziet er indrukwekkend uit, maar wij willen eigenlijk alleen nog maar naar ons huisje. Niet veel later komt het gehucht Orsino inzicht. Op deze alp staat ook ons huisje.

 

De verhuurder legt een en ander uit over het gebruik van gas en electra (12v zonne-energie en beperkt 220 v via een generator op te wekken) en helpt nog even wat spullen naar het huisje te brengen. Daarna nemen we afscheid en kunnen we eindelijk van onze welverdiende vakantie gaan genieten. We doen niet veel meer. We maken de bedden op en genieten van een lekkere kop soep met een broodje.

15 juli 2007 Alp Orsino

Ik ben al vroeg weer wakker. Toch heb ik wel lekker geslapen, maar de kerkklokken van het dorpje op de berg aan de overzijde van het dal halen me om 05.00 u uit mijn slaap. Het is zo lekker dat ik besluit om toch maar op te staan en alvast wat spullen op te ruimen zodat dat later niet meer hoeft te gebeuren.

 

Het duurt wel even voor de rest van de familie om de hoek komt kijken maar tegen de middag hebben we de meeste spulletjes opgeruimd in het huisje, de partytent opgezet in de tuin en ook de hangmat heeft een plaatsje gekregen.

 

Nu is het tijd om vakantie te vieren. Ik voel me helemaal in mijn sas dat ik hier van de rust en de uitzichten mag genieten. Maar meer nog kijk ik uit naar de dingen die we hier kunnen gaan ondernemen. De kinderen zijn al weg van de waterval, maar er is natuurlijk veel meer. 

 

 

Als we de laatste spulletjes uit de bus hebben gehaald die we in het huisje willen hebben genieten we van een weldiende rust onder de partytent en de druiven. Hoewel het nu nog niet zo warm is zijn we blij dat we de partytent bij ons hebben want als het een beetje warmer wordt hebben we de schaduw hard nodig. Als de bus leeg is parkeren we hem weer beneden aan de weg. Samen met Gavin neemt Roger al vast een kijkje bij de waterval die even verder door licht.

 

We hebben in de tuin prachtig zicht op het Gotthardmassief. Voor ons ligt achter de berg de Lukmanierpas. Aan de andere kant kijken we verder Tessin in.

Na de lunch wil ik ook wel even verderop kijken. En dus stappen we in de auto en rijden door naar de waterval. Daarna komt nog een hele kleine alp met een paar huisjes waar we de auto keren.

 

Hier in Sacco hebben we een fantastisch uitzicht over het Leventina. De laatste foto van de Gotthardbahnen laat goed zien hoe de weg door het dal loopt. De rivier de Ticino is niet echt zichtbaar maar loopt wel paralel aan de autoweg en de spoorlijn.

 

Sacco is maar een paar minuten lopen vanuit ons huisje. Het ligt als het ware aan de andere kant van de kleine waterval waar we naar op weg zijn. Maar voor we daarheen gaan maak ik eerst nog een foto van Orsino dat we nu goed op de berghelling zien liggen. Achter mij loopt het straatje nog een paar honderd meter door, maar dat gaan we een andere keer bekijken.

De Gotthardbahnen zijn goed zichtbaar. De statige autobaan A2 gaat door de hoogte over een groot viaduct. De trein moet naar het zuiden hoogte verliezen door een serie van keertunnels in de berg bij Giornico. 

 

De prachtige dorpjes op de overkant liggen nu heerlijk in de zon, vanmorgen steeg er uit een aantal schoorstenen rook op. Dus daar zullen de ochtenden nogal fris zijn. Ik ben blij dat wij de ochtendzon hebben en dat het in de avond koeler word. 

 


De kinderen zijn zelf op zoek gegaan naar de grote waterval. Dat geeft mij ook even rust. Ze zullen wel niet zo heel lang wegblijven, maar elke minuut telt. 

 

Ik snap niet goed wat ze leuk vinden aan ijs en ijskoud water, maar weet dat ik vroeger dezelfde tik had. Dus ik zeg wijzelijk niets. Mijn man slaapt aan één stuk in de hangmat. Ik begrijp dat hij moe is, maar ik zou het fijn vinden als er ook eens een woord met mij gewisseld wordt. Dat zit er helaas niet in.

 

Omdat ik het alleen niet zo gezellig vind, ga ik toch nog eens een rondje om het huis. Ik vind insekte op bloemen en vele bloemen waaronder orchissen. Die hebben altijd mijn fascinatie gehad. Geweldig dat het seizoen voor de orchissen nog niet voorbij is.


16 juli 2007

06:00 u. Het begint ligt te worden maar de zon moet nog klimmen om in ons Leventina te komen. Maar nu gaat het heel snel.
06:00 u. Het begint ligt te worden maar de zon moet nog klimmen om in ons Leventina te komen. Maar nu gaat het heel snel.

In het vroege ochtendlicht zie ik de eerste bloemen en vooral de orchissen goed. Ik vind er zelfs een paar die ik heel goed kan fotograferen. Andere foto's zijn wat minder mooi omdat ik te veel moet inzoomen. 

 

Het wordt in razend tempo licht. De eerste foto, hierboven, is genomen om 6 u en de volgende foto's tot en met de laatste om 06:10 u. Alp Orsino is wakker geworden. Voordat de zon echter over de berg is moeten we nog zo'n anderhalf uur wachten.

 

Ook aan de andere zijde worden mensen wakker gezien er nu rook uit vele schoorstenen komt kringelen. Ik ben nu heel blij dat we op deze helling zitten en niet vriezen van de kou in de ochtend en de middag niet weten waar we moeten blijven van de warmte. Nee, ik ben heel content met het huisje. 

 

Opeens spot ik een klein hagedisje of salamander, kan die twee nooit uit elkaar houden, die zit te zonnen op de witte muur van ons rustico. Hij hoeft geen huur te betalen maar mag graag elke dag terug komen en broertjes en zusjes meenemen. Op de grote foto bij de houtstapel, iets boven de emmer zit de eerste die ik vast kan leggen. 

 

De druiven zijn nu nog heel klein en we zullen wel niet meemaken dat ze rijp worden. Een blik van boven op ons huisje. De tuin gaat schul achter de grote struiken. De grote dakramen zijn van onze slaapkamers. De eerste is de kinderkamer en de tweede die van ons. Helemaal op het einde van het dak ligt het zonnepaneel dat ons van 12v stroom voorziet.

 

Overal staan hier bij de huisjes fruitbomen en druivenstruiken. In onze tuin staat een pruimeboom en bij de buren ontdekken we appelbomen, abrikozen en heel veel pruimebomen.Daarintegen staan er veel fruitbomen en we mogen overal plukken ook van overhangende takken van andere tuinen als de mensen niet thuis zijn, als we het maar netjes doen. Dat is niet zo moeilijk. 

 

De eerste tas appels is snel gevuld, ik vroeg me werkelijk af of er zoveel lagen, maar hoor even later dat iemand een heleboel appels voor de kinderen had geplukt toen hij ze een appel van de grond zag eten. Zelf heb ik de rijpe pruimen uit de tuin geplukt en die verdwijnen net zo snel als ik ze kon plukken in de buikjes van de jongens. 

 

 


Nu het maandag is moeten er toch boodschappen gedaan worden en dat is helemaal geen straf in deze mooie omgeving. Om een uur of 10 rijden we langzaam terug naar Grumo. Daar waar de doorgaande weg sluit voor verkeer. Hier komt ook van tijd tot tijd een bus. 

 

Na Grumo (grote foto onder) krijgen we Chironico. Beide dorpjes hebben geen winkels en dus moeten we nog verder. Wel zijn er veel parkeerplaatsen. Die worden niet alleen door wandelaars gebruikt, maar vooral door echte klimmers. De wand boven Chironico en Giornico is een geliefde klimwand bij de alpinisten. Er staan dan ook regelmatig autos die uit alle landen van Europa komen.

 

Pas later ontdekken we dat er wel een winkeltje was in Chironico, maar ik geef de voorkeur aan iets grotere winkels. 

 

Langs de Gotthardbahn rijden we door naar Giornico waar we bij de Denner onze eerste boodschappen halen. Het is wel even zoeken want er veel Duits spreken ze hier niet. Er wordt veel gewerkt langs en aan de spoorlijn. Niet alleen voor de aanleg van de nieuwe Gotthardtunnel, maar ook voor het gewone doorgaande spoor.

 

Het zal immers nog zo'n 10 jaar duren voor de nieuwe tunnel in gebruik genomen kan worden. Hoewel de SBB voorlopig nog voornemens is het oude traject daarna te sluiten, is men volop bezig om de Gotthardbahn op de lijst van Werelderfgoederen te laten plaatsen. Ik persoonlijk hoop dat dit laatste lukt en dat de lijn ook daarna voor passagiers nog van betekenis kan blijven. Het is een hele geschiedenis die nauw met de omgeving is verbonden.



Naar de grote waterval

Op de terugweg stoppen we bij de grote waterval. De kinderen spelen wat in het water. De jongens zijn ondersteboven van het prachtige uitzicht. Het is net een film. De film The blue lagoon, daar doet het Roger aan denken. Alleen met het verschil dat het water hier ijskoud is in plaats van lekker warm. Ik blijf boven bij de auto en neem het gemak ervan. Met een boek en een stoeltje kom ik de tijd wel door. En natuurlijk maak ik ook nog wel wat foto's.

 

Later zal ik ook wel eens kijken om naar beneden te gaan, maar op dit moment heb ik er gewoon geen zin in. Bovendien is dat ijskoude water niets voor mij. Dus wacht ik geduldig tot de heren klaar zijn met hun gespetter. 

 

 

Nadat ik de boodschappen heb opgeborgen ondek ik in de tuin weer een hagedis. Ik kan het niet laten en probeer zo voorzichtig mogelijk dichterbij te komen om hem op de foto te zetten. Dit exemplaar is een heel stuk groter als de eerste ik vandaag voor mijn lens kon vangen. Volgens mij lopen er hier dus verschillende soorten en maten.

Na het avondeten volgen de jongens mij naar buiten en gaan wij een stukje wandelen nu het niet meer zo warm is. De afwas is voor pappa. We nemen niets mee want we gaan niet ver weg, dat is een kleine misrekening want we krijgen toch dorst onderweg. Gelukkig is er bij Sacco, het gehucht na de kleine waterval, een drinkplaats waar we onze dorst kunnen lessen. Sacco ligt op 788 m hoogte. 

 

We zien weer veel insekten en bloemen en de kinderen hebben pret met het water in de waterval en de fontein. Maar we zijn nieuwsgierig. Het is maar een klein eindje naar het einde van de weg. Daarna kan je alleen te voet verder in diverse richtingen. De keerlus is echter zo gevuld met bomen dat we geen zicht hebben op Giornico. Zonde. Maar we kunnen wel zien hoe de machtige bomen zijn geveld door de grote voorjaarsstorm. 

 

Ik laat de jongens klimmen en klauteren en houdt mijn hart vast. Toch weet ik hoe belangrijk het is dat ze de mogelijkheid hebben om hun balans te vinden en ze helpen elkaar goed. Ze klimmen op een grote rots en zijn apetrots en mamma ook natuurlijk. Dan is het al weer 21 u en merken we dat de zon wegzakt achter de horizon. Het wordt nu net zo snel donker als het in de ochtend licht wordt. We wandelen gauw terug naar het huisje. 


18 juli 2007


Ons huisje


Wandelbordjes in Zwitserland
Sacco, Giornico, Tessin, Zwitserland

In principe komen al mijn foto's voor verkoop in aanmerking, zelfs als ze niet of nog niet in de webshop staan. U kunt altijd aanvragen doen voor foto's op plexiglas of aluminium en andere toepassen, ook kunt u specifieke routebeschrijvingen, huttenbeschrijvingen etc aanvragen. 

 

Deze webshop/site is aan veranderingen onderhevig, ik raad u aan om zo nu en dan terug te komen om te zien hoe ver ik ben gevorderd. /Under construction! Updates almost every week. Especially working to get all the mountain cabins in Switzerland ready for the summer holiday!

 

Voorheen   http://celesta.roger-leunissen.nl/ Originally  domain.