Reisdoel Villanueva de la Conception

Op 28 juli 2010 vertrokken we vol goede moed naar Spanje. Eerste stop zou in Parijs zijn, met de garantie dat we met onze bus in de parkeergarage konden. Helaas was dat dus een nachtmerrie en totaal onmogelijk, we kregen ons geld terug en voortzetten de reis in de avond en nacht. We zouden wel zien hoe ver we zouden komen. 

Uiteindelijk hebben we gewoon onze route gevolgd, eerst de stad uit en daarna richting Pau. Op een parkeerplaats in de buurt van Orléans gingen we uiteindelijk toch aan de kant omdat we moesten rusten. Ik ging op onderzoek uit en trof en engels sprekende vrachtwagenchauffeur die me kon vertellen dat we nog geen 20 km van een motel waren langs de A10. Aangezien het al na middernacht was bood hij aan voor mij te bellen of ze plaats voor ons hadden en godzijdank, er was een familiekamer vrij voor ons en onze hond. 

We kregen het adres mee en dat ging eenvoudig in de nav in de auto en dus reden we er in een kleine 20 minuten naar toe. 

Het was een zege om in bed te kunnen kruipen, maar eerst moest ik nog uit met de hond. Gezien het geheel op een industriegebied lag was er niet veel keus dan maar gewoon op de parkeerplaats te lopen. Het was doodstil in de kamer toen ik terug kwam en ook in bed kon kruipen. De volgende dag zouden we op tijd vertrekken naar Pau.

 

Op 29 juli vertrokken met een ontbijtpakket van het motel naar Pau. Een lange warme dag die niet altijd even vlekkeloos verliep. Eenmaal in Pau waren ook hier de nodige rijvaardigheden noodzakelijk om bij het hotel te parkeren en de doorgang had aan beide zijden van de auto niet meer dan een handbreedte over. Maar we stonden op een bewaakt terrein en dat gaf wel een prettig gevoel. Op zoek naar een restaurant was een moeilijkere opgave. Voor het ene restaurant te vroeg voor de andere te laat. We vonden uiteindelijk een pizzeria waar we alsnog mochten aanschuiven. 

Die avond heerlijk met de hond gewandeld terwijl de jongens op de kamer bleven. Na een goede nachtrust gingen we dan ook weer vroeg op weg. Maar eerst zou ik met de hond naar het park gaan. Nog nooit meegemaakt dat een stadsbus stopte om naar mijn hond te komen kijken, maar hier gebeurde het. Ik was eigenlijk best trots op hem dat hij zo makkelijk ging zitten en iedereen een poot gaf. Daarna flink rennen in het park, ik had namelijk gelezen dat dat mocht voor 07:00 u in de ochtend. 

Daarna gingen we op weg naar Madrid. Om de drukte te mijden, de grensovergang met Spanje was al een helse file, besloten we over Baskenland te gaan en van daar naar het zuiden naar Madrid. 

 

30 juli aankomst in Madrid. Een goede reis gehad en uiteindelijk op nog geen 5 km van ons hotel ging het mis vanwege wegwerkzaamheden. We werden de hele wereld rondgeleid. En daarna was ons hotel nog steeds onvindbaar voor onze navigator. Uiteindelijk dan toch maar proberen om de weg te vragen. Het duurde en paar pogingen tot ik eindelijk een jongen vond die begreep wat ik wilde en die me uit kon leggen hoe we bij het hotel konden komen. Een paar minuten later reden we de parkeergarage in van ons hotel. 

Het hotel lag naast een vliegveld en we keken uit over een startbaan. De kamer was netjes, maar de airco functioneerde niet. Dus met veel gepuzzel het raam geopend. Of dat nu de bedoeling was of niet, het was voor ons een uitkomst. Het eten in het hotel was goed. Om stress te vermijden ging ik eerst eten met de jongste en daarna Roger met de oudste. 

De hond uitlaten was hier een groter probleem omdat de bermen bezaaid lagen met glas. Dus dan maar over de straat, er kwam toch geen kip langs.  

Madrid - Villanueva de la Conception

Alles lijkt wel geel en dor. Nauwelijks een sprietje groen te ontdekken.
Alles lijkt wel geel en dor. Nauwelijks een sprietje groen te ontdekken.

31 juli

 

Het een lange hete rit worden. We rekenen erop dat we tegen de avond aan komen in Villanueva de la Conception. Maar onderweg moeten we diverse keren stoppen om voldoende te drinken en matig te eten. 

Ook Manga moet uitgelaten worden en dat is dan toch weer meest mijn werk omdat de kinderen er niet alleen op uit durven. Dat begrijp ik dan ook wel weer, maar het is voor mij moeilijk om steeds met krukken over die zandweggetjes te struinen met de hond. 

Gelukkig krijg ik hulp uit onverwachte hoek van Glenn die wel een stuk met Manga wil gaan rennen als ik maar in de buurt ben. Nou dat is niet zo moeilijk natuurlijk. 

Eerst halen we wat te eten en drinken bij  het tankstation. Daarna is het de beurt aan het hondje. 

Overal is het uitzicht hetzelfde. Golvend land dat geel is en waar hooi bij grote balen klaar ligt om opgehaald te worden. Elk plekje schaduw dat er is benutten we als we de hond uitlaten. Het is gewoon te warm buiten. Het loopt tegen de 40 graden. Gewoon niet leuk meer. 

Gelukkig heeft onze auto klimaatzones en kunnen we de temperatuur in de auto behaaglijk houden, maar eenmaal buiten is het toch een uitputtingsslag.

Van schaduw naar schaduw. Zelfs de hond vindt het niet meer leuk aan zijn voetjes, maar we moeten er door. Het zijn nog een aantal uur rijden voor we in de buurt komen van ons vakantiehuisje. 

Het is allemaal zo droog dat de aarde scheurt en het lijkt wel of hier in geen tijden regen is geweest. Toch vind ik nog ergens een bloemetje en dat fleurt mijn dag op. 

Bij de parkeerplaats staat een monument voor "Santuario de san Cristobal, Patron de los Caminantes".

Waar blijft mijn vrouwtje nu? Ja hier natuurlijk, hij mag lekker met Glenn mee.
Waar blijft mijn vrouwtje nu? Ja hier natuurlijk, hij mag lekker met Glenn mee.
Het heeft kennelijk in geen weken geregend. De grond is geheel uitgedroogd.
Het heeft kennelijk in geen weken geregend. De grond is geheel uitgedroogd.
Hoewel het nauwelijks zichtbaar was vanaf de weg, ligt er toch een dorpje heel dichtbij. Dankzij de telelens kunnen we het kerkje bekijken.
Hoewel het nauwelijks zichtbaar was vanaf de weg, ligt er toch een dorpje heel dichtbij. Dankzij de telelens kunnen we het kerkje bekijken.
En dan laten we Manga toch maar los zodat even lekker kan rennen tussen Glenn en mij. Hij houdt ons beide goed in de gaten dus ik ben niet bang dat hij weg zal lopen.
En dan laten we Manga toch maar los zodat even lekker kan rennen tussen Glenn en mij. Hij houdt ons beide goed in de gaten dus ik ben niet bang dat hij weg zal lopen.
En als je dan bijna de hoop op hebt gegeven dan ontdek je toch nog een lief klein paars bloemetje tussen al het verdorde gras.
En als je dan bijna de hoop op hebt gegeven dan ontdek je toch nog een lief klein paars bloemetje tussen al het verdorde gras.

Waarschijnlijk een van de mooiste foto's ooit van mijn zoontje en mijn hond. Het lijkt wel of ze beiden rennen of hun leven er vanaf hangt. Ook de hond op twee pootjes. Het geluk dat de dag meteen mooier maakt.
Waarschijnlijk een van de mooiste foto's ooit van mijn zoontje en mijn hond. Het lijkt wel of ze beiden rennen of hun leven er vanaf hangt. Ook de hond op twee pootjes. Het geluk dat de dag meteen mooier maakt.
Santuario de san Cristobal
Santuario de san Cristobal
Langs de Autovia de Sol vanaf Madrid naar het zuiden
Langs de Autovia de Sol vanaf Madrid naar het zuiden
Het tankstation is verbonden met een een trap over de weg met een wegrestaurant, maar wij halen een sandwich in het tankstation.
Het tankstation is verbonden met een een trap over de weg met een wegrestaurant, maar wij halen een sandwich in het tankstation.
Water en lucht voor de auto is gelukkig aanwezig.
Water en lucht voor de auto is gelukkig aanwezig.
De rest van de weg, zijn meest dezelfde eentonige beelden.
De rest van de weg, zijn meest dezelfde eentonige beelden.

Soms vraag ik me af waar we aan begonnen zijn. Het landschap is niet bepaald betoverend te noemen en het vergt veel moeite de jongens rustig te houden omdat hier in Spanje niet zoals in Frankrijk fijne parkeerplaatsen zijn waar zij ook even bij kunnen komen. Er zit niets anders op dan door te rijden naar onze bestemming. 

Het is tegen een uur of drie in de middag als we vastlopen. We zijn niet ver meer van Villanueva de la Conception maar de navigator zoekt een weg die niet lijkt te bestaan. Dan maar op de bonnefooi proberen in het dorp te komen, maar dan komt mijn routebeschrijving niet meer overeen. Na een uur zoeken ga ik ten einde raad hulp vragen bij een stel Spaanse jongeren. Ze hebben geen idee waar we moeten zijn, maar ze zijn wel bereid om de verhuurder te bellen en te vragen of die ons op kan komen halen waar we nu staan. Het is zinloos in rondjes te blijven rijden, al ben ik wel blij dat we vrij recentelijk nog getankt hebben. 

Een dik half uur later rijden we achter de eigenaresse aan en volgen haar over ongelooflijke weggetjes naar het huis. Het is klaarblijkelijk de kortste weg. Als ze ineens af slaat en in de diepte verdwijnt kijken we elkaar toch even aan. Dit hebben we eerder meegemaakt, maar toen waren we alleen. Er zit niets anders op dan volgen. En we mogen de auto in de schaduw naast het huis parkeren. We zijn blij dat we vrijwel kant en klaar eten bij ons hebben voor deze eerste dag. Morgen zien we wel weer. 

Casa Hildalgo

Wat een heerlijke tuin hebben we deze maand. De kinderen en wijzelf natuurlijk ook, kunnen zich hier echt wel een poosje vermaken. Het prachtige vergezicht naar alle kanten maakt het plaatje compleet. De heerlijk groene palmen geven de tuin iets excotisch
Wat een heerlijke tuin hebben we deze maand. De kinderen en wijzelf natuurlijk ook, kunnen zich hier echt wel een poosje vermaken. Het prachtige vergezicht naar alle kanten maakt het plaatje compleet. De heerlijk groene palmen geven de tuin iets excotisch
Plotseling horen we belletjes rinkelen en als ik achter het huis ga kijken zie ik een geitenhoeder met zijn geiten op de gemaaide akker langs het huis.
Plotseling horen we belletjes rinkelen en als ik achter het huis ga kijken zie ik een geitenhoeder met zijn geiten op de gemaaide akker langs het huis.
Wat een genot om in de avond buiten te zitten als de zon langzaam achter de bergen wegzakt. Dan is het nog lekker om buiten wat anders te doen dan zwemmen in het zwembad.
Wat een genot om in de avond buiten te zitten als de zon langzaam achter de bergen wegzakt. Dan is het nog lekker om buiten wat anders te doen dan zwemmen in het zwembad.
Met de telelens zien we toch iets meer van de bergen rondom Casa Hildalgo.
Met de telelens zien we toch iets meer van de bergen rondom Casa Hildalgo.
Onze toegangsweg
Onze toegangsweg

2 augustus, alleen uitrusten en zwemmen. Zelfs de hond wil in het zoute water afkoelen
2 augustus, alleen uitrusten en zwemmen. Zelfs de hond wil in het zoute water afkoelen

3 augustus

 

Mijn verjaardag. Het is pijnlijk dat niemand er iets voor over heeft. Geen presentje, geen knuffel. Helemaal niets. Ik heb soms moeite mijn tranen in te houden. Ik ben de dag door met de hond en aan het zwembad in de schaduw van de  parasols. Ik vraag me af waar deze reis op uit loopt, maar ik wil geen ruzie. Het komt zoals het komt. Maar het voelt triest. 41 jaar geworden met 41 graden in de schaduw. Ik word gek van de warmte maar er is weinig aan te doen. 

5 augustus, wachten tot iedereen wakker word terwijl de ochtend voorbijglijdt.
5 augustus, wachten tot iedereen wakker word terwijl de ochtend voorbijglijdt.

De dagen rijgen zich aaneen. Dit beslist niet wat ik verwacht had van mijn vakantiedagen in Spanje. Het lijkt wel of mijn ex totaal niet te bewegen valt om iets te ondernemen terwijl ik juist in alle gidsen zit te kijken wat we kunnen bezoeken. 

Tranen lopen over mijn wangen als ik de hond uitlaat. Alleen dan kan ik alleen uiting geven aan mijn verdriet. En de hond die mijn onrust wel voelt, blijft bij me liggen zonder dat ik hem aan de lijn hoef te houden. 

Deze reis lijkt wel 1 grote vergissing. Ik heb zo'n mooi stukje in Andalucia uitgezocht maar het lijkt wel of de kinderen vast zitten voor de tv met hun spellen of in het zwembad hangen. Voor mij zit er weinig anders op dan me er bij neer te leggen dat ik hier opgesloten zit. 

De heren gaan zo laat in bed dat ik om half 10 in de ochtend nog steeds eenzaam aan de ontbijttafel zit. Niemand die me gezelschap houd. Behalve natuurlijk mijn viervoetige vriend. 

Wat een heerlijk uitzicht hebben we vanuit de voordeur de bergen in.
Wat een heerlijk uitzicht hebben we vanuit de voordeur de bergen in.
Uitzicht vanuit de slaapkamers.
Uitzicht vanuit de slaapkamers.
Wat is er nu heerlijker dan lemoenen uit de eigen tuin. We mogen er zoveel van gebruiken als we willen. Dat geldt voor alle vruchten in de tuin.
Wat is er nu heerlijker dan lemoenen uit de eigen tuin. We mogen er zoveel van gebruiken als we willen. Dat geldt voor alle vruchten in de tuin.
Prachtig dit stenen zitje onder het rietendak. Maar geen witte was er onder te drogen hangen, die is daarna zwart.
Prachtig dit stenen zitje onder het rietendak. Maar geen witte was er onder te drogen hangen, die is daarna zwart.
Onze buren
Onze buren
Onze andere buren
Onze andere buren
Mijn maatje, wat zou ik zonder hem moeten?
Mijn maatje, wat zou ik zonder hem moeten?

7 augustus, een van de dagelijkse ritjes naar de winkel in Villanueva de la Conception. Hier het dorp op de heuvel. Olijfbomen op de voorgrond.
7 augustus, een van de dagelijkse ritjes naar de winkel in Villanueva de la Conception. Hier het dorp op de heuvel. Olijfbomen op de voorgrond.
El Torcal Nationalpark ligt in dit gebergte. Het is een eeuwen oude zeebodem van de tijd dat de middellandsezee nog tot hier strekte.
El Torcal Nationalpark ligt in dit gebergte. Het is een eeuwen oude zeebodem van de tijd dat de middellandsezee nog tot hier strekte.
En wie wacht er op ons? Onze lieve Manga
En wie wacht er op ons? Onze lieve Manga
El Torcal en Villanueva de la Conception. Nauwelijks voor te stellen hoe hier in de oertijd de zee heeft gelegen. En dat we eigenlijk over de zeebodem lopen.
El Torcal en Villanueva de la Conception. Nauwelijks voor te stellen hoe hier in de oertijd de zee heeft gelegen. En dat we eigenlijk over de zeebodem lopen.

8 augustus 

 

We zijn inmiddels een week in Villanueva de la Conception en buiten de winkels van het dorp dat ruim 10 km van ons huisje ligt hebben we nog niets gezien. 

Mijn foto's hebben hetzelfde onderwerp. Ik neem toch iedere keer mijn camera mee als ik ga wandelen met de hond. Je weet maar nooit wat je een keer tegen kunt komen. 

Helaas is de mooiste kant eerst een afdaling en dat betekent dat ik altijd ergens moet rusten voor ik weer terug kan klimmen naar het huisje. Het is verschrikkelijk warm 

Casa Hildalgo
Casa Hildalgo ligt op een heuvel ongeveer halverwege de top en het diepste punt.
Wat een mooie idyllische huizen. Toch denk ik dat het leven hier hard is met deze vreselijke hete zomers.
Wat een mooie idyllische huizen. Toch denk ik dat het leven hier hard is met deze vreselijke hete zomers.
Aan renovatie schijnen ze hier niet te doen. Naast een nieuw huis ligt vaak de ruine van een oud huis dat er vroeger gestaan heeft.
Aan renovatie schijnen ze hier niet te doen. Naast een nieuw huis ligt vaak de ruine van een oud huis dat er vroeger gestaan heeft.
Tot mijn grote verbazing ontdek ik tussen al het dorre gras en graan een bloemetje.
Tot mijn grote verbazing ontdek ik tussen al het dorre gras en graan een bloemetje.
Ongelooflijk. In de sloot groeien grote struiken met paarse bloemen. Ik kan er niet dicht genoeg bijkomen om te zien om welke bloem het gaat.
Ongelooflijk. In de sloot groeien grote struiken met paarse bloemen. Ik kan er niet dicht genoeg bijkomen om te zien om welke bloem het gaat.
Boven op de bergen voor ons ligt een groot windmolenpark. Vooral 's morgens als de lucht nog niet zo warm is zijn de molens goed te zien.
Boven op de bergen voor ons ligt een groot windmolenpark. Vooral 's morgens als de lucht nog niet zo warm is zijn de molens goed te zien.
Prachtige gedroogde zaadbol van een plant. Ik weet helaas niet welke.
Prachtige gedroogde zaadbol van een plant. Ik weet helaas niet welke.
Overal tussen de gele velden staan olijfbomen en soms ook amandelbomen.
Overal tussen de gele velden staan olijfbomen en soms ook amandelbomen.
Manga vind de strootjes tussen zijn tenen maar niets, maar hij heeft zich er gelaten bij neergelegd. Het is toch wel leuk om een stukje met het vrouwtje te wandelen.
Manga vind de strootjes tussen zijn tenen maar niets, maar hij heeft zich er gelaten bij neergelegd. Het is toch wel leuk om een stukje met het vrouwtje te wandelen.

Antequera

Alacazaba, Recinto monumental de la Alcazaaba, Spain
Antquera. Vanuit het oude centrum van Antequera is de duidelijk het fort genaamd "Recinto monumental de la Alcazaba. Het fort diende om de opmars van de Romeinen en het Christendom te stoppen. De muren van het fort zijn duidelijk zichtbaar op de heuvel.

9 augustus

 

Eindelijk gaan we naar Antequera. Het stadje ligt niet ver van Villanueva de la Conception, precies aan de andere kant van het nationaalpark El Torcal. 

We rijden langs het Nationaalpark El Torcal, maar er is weinig van het interessante te zien vanaf de weg. Als we het stadje Antequera naderen kijken we op een verzameling meest witte huizen met rode daken. 

In de stad parkeren we en maken we een korte wandeling. Helaas hebben we niet veel tijd want al snel sluiten alle winkels voor de si¨¨ësta. Toch is het mooi de oude gebouwen te bekijken in de stad. We kunnen nog wel ergens wat drinken gelukkig. 

Een deel van de stad heeft een Moorse achtergrond en dat is duidelijk in de oude binnenstad te zien. Boven op de heuvel ligt een groot oud fort Alcazaba. Het fort zagen we vanuit Villanueava de la Conception hoog boven de stad liggen. 

De stad was in de tijd van de Romeinse opmars in handen van islamitische leiders welke vanuit het zuiden Spanje binnen waren gekomen. 

Vele huizen in Antquera hebben ornamenten of torentjes. Hier een huis met een prachtig ornament aan de buitenzijde.
Vele huizen in Antquera hebben ornamenten of torentjes. Hier een huis met een prachtig ornament aan de buitenzijde.
Het oudste deel van Antquera ligt hier voor ons. En de straatjes lopen allemaal omhoog naar het fort.
Het oudste deel van Antquera ligt hier voor ons. En de straatjes lopen allemaal omhoog naar het fort.
Vooral in de oude buurt zijn prachtige schilderingen op de gevels van restaurants en bars.
Vooral in de oude buurt zijn prachtige schilderingen op de gevels van restaurants en bars.
Stil en verlaten zijn de meeste straatjes. Het mooie is hier dat er niet geprarkeerd mag worden en dus kan ik een mooie foto maken zonder auto's die mijn uitzicht vervuilen.
Stil en verlaten zijn de meeste straatjes. Het mooie is hier dat er niet geprarkeerd mag worden en dus kan ik een mooie foto maken zonder auto's die mijn uitzicht vervuilen.
De palmen op het plein waaien in een briesje in dit oude stadje.
De palmen op het plein waaien in een briesje in dit oude stadje.
Het oudste deel van Antequera is gebouwd op de heuvel onder aan het fort dat hen tegen de Romeinen moest beschermen.
Het oudste deel van Antequera is gebouwd op de heuvel onder aan het fort dat hen tegen de Romeinen moest beschermen.
De huizen op de heuvel sluiten haast naadloos aan bij het fort Alcazaba.
De huizen op de heuvel sluiten haast naadloos aan bij het fort Alcazaba.

De geitenhoeder staat op zijn mooie wandelstok even te leunen als de geitjes even moe lijken te zijn en gaan liggen. Zo'n staf wil ik ook wel hebben.
De geitenhoeder staat op zijn mooie wandelstok even te leunen als de geitjes even moe lijken te zijn en gaan liggen. Zo'n staf wil ik ook wel hebben.

Als we thuiskomen lig ik op bed als ik de belletjes van de geiten weer hoor. Ik trek mijn jurk aan om te gaan kijken en ja, nu zijn de geiten en hun hoeder vlak bij.

Ik ga meteen mijn camera pakken om de dieren en hun ouder geitenhoeder te fotograferen. Ze zijn nog vrij ver weg en dus moet ik het met mijn telelens doen. Dat gaat prima maar je gaat er wel van zweten zo in de volle zon.

De oude geitenhoeder lijkt me meer een van een jaar of 70 dan ene van 60. Het zijn ook niet een paar geitjes die hij bijeen moet houden met zijn hondje. Een ruime schatting van mijn kant is dat het ergens rond de 150 en 200 dieren zijn. 

De geiten gaan eigenwijs hun eigen kant op zolang ze maar kunnen eten. Althans zo lijkt het wel. 


Als ik terug loop door de tuin zie ik ineens een paar mooie  bloemen staan. Ik kon het natuurlijk niet laten om deze ook vast te leggen. Het is zo'n contrast met de grote dorre gele vlaktes om ons heen. 

Het geeft mij direct een fijn gevoel als ik zulke mooie felle paarse kleuren zie. Hopelijk zijn er meer van zulke bloemen in de tuin. Dat moet ik toch eens gaan bekijken. Misschien dat het geholpen heeft dat de wasmachine gedraaid heeft. Ik heb het beddegoed gewassen en ook de kleren van ons. Het water van de wasmachine gaat direct de tuin in en is zo ook een waterbron voor de planten. 

De bloemen in de bakken moeten elke dag water hebben en dat doe ik dan ook voor de zon op komt. Anders is het te heet om nog iets te doen. Alleen als ze komen om het zwembad schoon te maken, elke derde dag, dan hoef ik het niet te doen omdat dan de eigenaar het zelf doet. 

Ze komt dan namelijk al om zes uur en het duurt wel even voor het zwembad helemaal gereinigd is. Ondertussen reinigt ze de terrassen en geeft ook de bloemen water.  Dat ik die dagen vroeg op moet is geen probleem. Het is alleen jammer dat het donker is, dan kun je nog zo weinig doen.

10 augustus 

 

Al vroeg in de ochtend sta ik te genieten van de zon die opkomt en de prachtige blauwe luchten. Nu zou je er op uit moeten gaan en genieten van alle moois. Straks tegen de middag wordt het heiig en trekken er sluierwolken over het land, maar neerslag valt er niet. Geen druppel tot dusverre. 

Vanmorgen ga ik de tuin maar eens in om te kijken wat voor leuke dingen ik kan fotograferen. 

Na de middag zijn we naar het dorp geweest om eten te halen en als we in de avond buiten zitten en ik mijn witte jurk die ik gewassen heb binnen wil halen, dan zie ik dat we een hele bijzondere gast mogen ontvangen op Casa Hildalgo.

Deze had zich gedurende de hitte verstopt onder mijn jurk die hing te drogen
Deze had zich gedurende de hitte verstopt onder mijn jurk die hing te drogen

Villanueva de la conception

 

Het is een prachtig dorpje aan de voet van El Torcal de Antequera. Een van de mooiste huizen staat langs de oude doorgaande weg naar Malaga. 

Het postkantoor en de bank hebben hier hele rare tijden en dus zullen we het morgen maar weer eens proberen. We willen graag wat opsturen, maar hebben pas na heel veel zoeken de bank en het postkantoor gevonden. 

Het hele dorp is al in voor het komende feest en vele wegen zijn afgesloten en zo wordt de weg vragen wel heel moeilijk als je geen adres hebt. 

De kroegbaas zegt dat de volgende dag de boel langer open is in aanloop naar het grote dorpsfeest.

El Torcal de Antequera

De ingang naar het Nationalparc El Torcal de Antquera
De ingang naar het Nationalparc El Torcal de Antquera

11 augustus

 

Het mag wel in de krant. Even na 9 uur, ja mensen u leest het goed, zijn mijn ex en ik op weg naar het Nationalparc El Torcal de Antquera. 

Het is dan al behoorlijk warm maar we hopen er het beste van. Het is immers vlakbij ons huisje en lang hoeven we niet te rijden voor de weg op gaan die ons naar het kalksteengebergte leidt dat ook vele miljoenen jaren geleden de oceaanbodem was. 

Ik vind het intrigerend om omhoog te moeten rijden om de oceaanbodem te bewonderen. Maar het gebergte ligt als een kale rots op de heuvels tussen Villanueva de la Conception en Antequera. 

Al bij het omhoog rijden merken we al snel dat de speciale uitgeslepen rotsen het gebied tot zeer uniek maken. We moeten wel oppassen voor overstekende schapen en geiten en dus staan we regelmatig stil om hen voorrang te geven. 

Eenmaal boven bereiken we de parkeerplaatsen en merken we meteen dat het vandaag niet druk gaat worden. Er staan een paar campers en auto's en dat is alles. Gezien de grote van de parkeerplaats staan hier vaak wel veel meer auto's. Dat we de rust hebben is mij heel lief want zo kan ik fotograferen zonder in de knoop te komen met toeristen die ik dus niet op de foto wil hebben. We gaan opzoek naar de ingang van het bezoekerscentrum maar daarvoor zijn we om 10 uur nog iets te vroeg. Dan eerst maar een beetje rondkijken. 

Het is echt imponerend.



Fiësta in Villenueva de la Conception

13 augustus

 

 



Ons verhaal gaat op de volgende pagina verder. 

 

Klik op de button hieronder

Wandelbordjes in Zwitserland
Sacco, Giornico, Tessin, Zwitserland

Voorheen   http://celesta.roger-leunissen.nl/ Originally  domain.

 

Deze webshop/site is aan veranderingen onderhevig, ik raad u aan om zo nu en dan terug te komen om te zien hoe ver ik ben gevorderd. /Under construction! Updates almost every week. Especially working to get all the mountain cabins in Switzerland ready for the summer holiday!